புறநானூறு -பாடல்-(158)
முரசு கடிப்பு இகுப்பவும், வால் வளை
!
===============================================
பாடியவர் – பெருஞ்சித்திரனார்.
===============================================
பாடப்பட்டோன் – குமணன்.
===============================================
திணை – பாடாண்
துறை – வாழ்த்தியல், பரிசில் கடாநிலை
===============================================
புலவர் பெருஞ்சித்திரனார்,
மன்னன் குமணனைக் காணச் செல்கிறார். “பாரி, ஓரி, காரி,
எழினி, பேகன், ஆய் அண்டிரன், நள்ளி ஆகிய வள்ளல்கள் இறந்த பின் புலவர்களையும், பாணர்களையும்
ஆதரிக்க மன்னன் குமணன் ஆகிய நீ இருக்கிறாய் என்பதால்
இங்கு வந்தேன்“ என்று சொல்லி அவனை வாழ்த்துகிறார் !
===============================================
புறநானூறு
– பாடல் (158) முரசு கடிப்பு இகுப்பவும், வால்
வளை !
===============================================
===============================================
சொற்பொருள்:
===============================================
முரசு = முரசினை ; கடிப்பு இகுப்பவும் = குறுந்தடியால் தட்டி ஒலி எழுப்பவும் ; வால் வளை
துவைப்பவும் = வெள்ளைச் சங்கு முழங்கவும் ; அரசுடன் பொருத அண்ணல் = வேந்தருடன் போரிட்ட தலைமை
உடையவன் ; நெடு வரை = உயர்ந்த மலை ; கறங்கு வெள் அருவி = ஒலிக்கும் வெள்ளை அருவி
; கல் அலைத்து ஒழுகும் = கற்களை உருட்டி ஓடும்
; பறம்பின் கோமான் பாரியும் = பறம்பு
நாட்டு மன்னவனான
பாரியும் ; பிறங்கு மிசை = உயர்ந்த உச்சி ; கொல்லி ஆண்ட வல்வில் ஓரியும்
= கொல்லி மலையை ஆண்ட வல்வில் ஓரியும் ;
காரி ஊர்ந்து = காரி என்னும் பெயரை உடைய குதிரையைச் செலுத்தி ; பேர் அமர்க்
கடந்த = பெரிய போரினை வென்ற ; மாரி ஈகை
மறப்போர் மலையனும் = மாரிபோலும் வண்மையும் உடைய
மலையமான் திருமுடிக்காரியும் ; ஊராது ஏந்திய குதிரை = செலுத்தப்படாத உயர்ந்த குதிரை
என்னும் மலை (ஊர்ந்துச் செல்லாத நெடிய குதிரையாகிய குதிரை மலை) ; கூர் வேல் = கூர்மையான வேல் ; கூவிளங்
கண்ணி = கூவிள மலர்க்கண்ணி ; கொடும்
பூண் எழினியும் = வளைந்த அணிகளை உடைய எழினி
அதியமானும் ;
ஈர்ந்தண் சிலம்பின் =
மிக்க குளிர்ந்த மலையில்
; இருள் தூங்கும் நளி முழை = அடர்ந்த இருளைக்
கொண்ட குகைகள் ; அருந்திறல் கடவுள் காக்கும் = அரிய வலிமையை உடைய கடவுள் காக்கும் ; உயர் சிமைப்
பெருங்கல் நாடன் பேகனும் = உயர்ந்த சிகரங்களை உடைய
பெரிய மலையின் மன்னனான பேகனும் ;
திருந்து மொழி மோசி பாடிய ஆயும் = திருந்திய
சொற்களை உடைய உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் என்னும் புலவர் பாடிய ஆய் அண்டிரனும்
; ஆர்வமுற்று உள்ளி வருநர் உலைவு நனி தீர =
ஆர்வத்துடன் தன்னை எண்ணி வருபவர்களின் வறுமை மிகவும் நீங்க ;
தள்ளாது ஈயும் = தவிராது கொடுக்கும் ; தகை சால் வண்மை = பெரும் வண்மை ; கொள்ளார் ஓட்டிய நள்ளியும் =
பகைவர்களை விரட்டிய நள்ளியும் ; என ஆங்கு
எழுவர் மாய்ந்த பின்றை = என்ற ஏழு பேர் இறந்த பின்னர்
; அழி வரப் பாடி வருநரும் –=
இரக்கம் வரப் பாடி வருபவர்களும் ; பிறருங்கூடி = மற்றவர்களும்
கூடி ; இரந்தோர் அற்றம் தீர்க்கு =
கேட்டு வருபவர்களின் துன்பத்தைத் தீர்ப்பேன் என்று நீ இருப்பதால் ; என விரைந்து = என்று விரைந்து ;இவண் = இங்கு ; உள்ளி வந்தனென்
= நினைத்து வந்தேன் ; யானே = நான் ;
விசும்பு உறக் கழை
வளர் சிலம்பின் = வானத்தைத் தொடும் அளவு மூங்கில் வளர்ந்த
மலையில் ; வழையொடு நீடி = சுரபுன்னையுடன் உயர்ந்து ; ஆசினிக் கவினிய = ஆசினிப் பலாவுடன் அழகு பெற்ற ; பலவின் ஆர்வுற்று = பலாப் பழத்தின் மேல் ஆசைப்பட்டு ; முள் புற முது
கனி பெற்ற கடுவன் = முள்ளைப் புறத்தே உடைய முதிர்ந்த பலாப்
பழத்தைப் பெற்ற ஆண் குரங்கு ; துய்த்தலை மந்தியை = பஞ்சியைப் போன்ற தலையை உடைய பெண் குரங்கை ; கையிடூஉப்
பயிரும் = கையால் குறி செய்து அழைக்கும் (கையிடூஉ – அளபெடை)
;
அதிரா யாணர்
முதிரத்துக் கிழவ = தளராத வளமையை உடைய முதிர மலையின் தலைவனே
; இவண்
விளங்கு சிறப்பின் = இங்கு விளங்குகின்ற தலைமையை உடைய
; இயல் தேர்க் குமண = இயற்றப்பட்ட தேரினை உடைய
குமணனே ; இசை
மேந்தோன்றிய வண்மையொடு = புகழ் மேம்பட்ட வண்மையுடன் ;
பகை மேம்படுக = பகைவர்களிடம் உயர்வதாக
; நீ ஏந்திய வேலே = நீ கையில் ஏந்திய வேல்
(வேலே – ஏகாரம் அசைநிலை).
===============================================
பொருளுரை:
===============================================
முரசினைக் குறுந்தடியால் அடித்து ஒலிக்கவும், வெள்ளை நிறச்
சங்கினைக் கையிலேந்தி முழங்கவும்,
பிற வேந்தர்களுடன் பல போர்களைக் கண்ட தலைமை உடையவனும், உயர்ந்த மலையிலிருந்து வீழும் அருவிகள்
கற்களை உருட்டி ஒலி எழுப்பும் பறம்பு நாட்டின் மன்னவனுமான பாரிவேந்தனும்,
நெடிது உயர்ந்த கொல்லி
மலையை ஆண்ட வல்வில் ஓரியும், காரி என்னும் புகழ் பெற்ற குதிரையைச் செலுத்தி பெரிய
போர்களை வென்றவனும், மாரிபோலும் வள்ளன்மையையும் உடையவனுமான மலையமான் திருமுடிக்காரியும்,
குதிரை என்னும் மலையை உடையவனும்,
கூர்மையான வேலையும்,
கூவிள மலர்க்கண்ணியும், உடைய எழினி
அதியமானும், குளிர்ந்த மலையில்
அடர்ந்த இருளைக் கொண்ட குகைகளை உடைய பெரிய மலையின் மன்னனான பேகனும்,
உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் என்னும் புலவர் பாடிய ஆய்
அண்டிரனும்,
தன்னை நாடி வருபவர்களின் வறுமை நீங்க, அள்ளிக் கொடுக்கும்
பெரும் வள்ளன்மையும், பகைவர்களை வென்று விரட்டிய நள்ளியும், என்ற அந்த
ஏழு பேர் இறந்த பின்னர், பாடி வருபவர்களும் மற்றவர்களும் உன்னை
நாடி வர, வருபவர்களின் துன்பத்தைத் தீர்ப்பேன் என்று நீ இருப்பதால்,
இங்கு நான் வந்தேன் -- உன்னை நினைத்து. வானத்தைத்
தொடுமளவு வளர்ந்துள்ள
மூங்கில் காடுகளும், சுரபுன்னையுடன் ஆசினிப் பலாவும் வளர்ந்து
நிற்க, பலாப் பழத்தின் மேல் ஆசைப்பட்டு,
முதிர்ந்த பலாப் பழத்தைப் பெற்ற ஆண் குரங்கு பெண் குரங்கைக் கையால்
குறி செய்து அழைக்கும், வளமையை உடைய முதிர மலையின் தலைவனே !
இம் மலையின் மன்னனே
! நெடுந் தேரினை உடைய குமணனே ! நீ கையில் ஏந்திய வேல்! புகழ்
மேம்பட்ட வள்ளல் தன்மையுடன் பகைவர்களிடத்து உயர்வதாக
!
ஆக்கம் + இடுகை,
வை.வேதரெத்தினம்,
(veda70.vv@gmail.com)
ஆட்சியர்,
“புறநானூறு” வலைப்பூ,
[திருவள்ளுவராண்டு; 2057, கன்னி (புரட்டாசி) 08]
(25-09-2026)
================================================